Bezpłatna informacja telefoniczna
Bezpłatna informacja telefoniczna
00 800 67891011












2013-12-10

16,2 proc. - tyle według najnowszych danych opublikowanych przez Komisję Europejską wynosi różnica w wynagrodzeniach kobiet i mężczyzn lub różnica pomiędzy wynagrodzeniem za godzinę pracy kobiet i mężczyzn w UE. W ciągu bieżącego roku liczba ta nie zmieniła się ani trochę.

Ze sprawozdania KE wynika, że zróżnicowanie wynagrodzeń między kobietami a mężczyznami wciąż stanowi element rzeczywistości we wszystkich państwach UE i wynosi od 27,3 proc. w Estonii do 2,3 proc. w Słowenii. Ogólne dane potwierdzają delikatną tendencję spadkową występującą w ostatnich latach, tj. 1,1 proc. między 2008 a 2011 r. Sprawozdanie pokazuje, że największym problemem w zwalczaniu zróżnicowania wynagrodzeń w UE jest praktyczne zastosowanie zasad równej płacy oraz brak działań prawnych podejmowanych przez kobiety w sądach krajowych.

- Dzięki przepisom gwarantującym równość wynagrodzeń za taką samą pracę, równe traktowanie w miejscu pracy oraz minimalne prawa w związku z urlopem macierzyńskim równość płci jest dużym osiągnięciem Europy. Wciąż jednak nie osiągnęliśmy jeszcze pełnego sukcesu. Zróżnicowanie wynagrodzenia jest wciąż duże i pozostaje na tym samym poziomie. Co gorsza, osiągnięte zmiany są w dużym stopniu wynikiem zmniejszania się zarobków mężczyzn, a nie wzrostu płac kobiet - powiedziała wiceprzewodnicząca Viviane Reding, unijna komisarz ds. sprawiedliwości. - Zasada równości wynagrodzeń za taką samą pracę jest zapisana w traktatach UE od 1957 r. Najwyższy czas, by została wprowadzona w życie również w miejscach pracy.

W sprawozdaniu dokonano oceny przepisów w zakresie równości wynagrodzeń funkcjonujących w państwach UE. W dokumencie przewiduje się również, że w przyszłości głównym wyzwaniem wszystkich państw członkowskich będzie właściwe stosowanie i egzekwowanie zasad określonych w dyrektywie w sprawie równości z 2006 r.

Komisja, stojąc na straży Traktatów, zadbała o to, by państwa członkowskie właściwie przeprowadziły transpozycję unijnych przepisów o równym traktowaniu i wszczęła przeciwko 23 państwom członkowskim postępowania w sprawie uchybienia zobowiązaniom w odniesieniu do sposobu, w jaki te państwa członkowskie dokonały transpozycji niektórych przepisów o równości płci. Wszystkie te postępowania, z wyjątkiem jednego, zostały zamknięte.

Jak wskazuje sprawozdanie, skuteczne stosowanie zasady równości wynagrodzeń jest utrudnione przez brak przejrzystości systemów płac, brak wyraźnych punktów odniesienia w zakresie równości wynagrodzeń oraz brak jasnych informacji dla pracowników cierpiących z powodu nierówności. Większa przejrzystość wynagrodzeń mogłaby poprawić sytuację pojedynczych ofiar dyskryminacji płacowej, które byłyby w stanie łatwiej porównywać swoje wynagrodzenia z zarobkami pracowników drugiej płci.

Kolejne kroki: W rzeczywistości jedynie dwa państwa członkowskie (Francja i Holandia) dokonały wystarczającej i jasnej transpozycji dyrektywy w sprawie równości z 2006 r. w taki sposób, że nie są od nich wymagane żadne dodatkowe informacje. Komisja śledzi sytuację w pozostałych 26 państwach członkowskich i będzie pracować nad zapewnieniem pełnego stosowania i egzekwowania praw ustanowionych unijnymi przepisami - jeśli zajdzie taka potrzeba - w drodze dalszych postępowań w sprawie uchybienia zobowiązaniom.

Kontekst

Równość płci jest jedną z fundamentalnych zasad Unii Europejskiej. Zasada równości wynagrodzeń jest zapisana w Traktatach od 1957 r. i jest również zawarta w dyrektywie 2006/54/WE w sprawie równego traktowania kobiet i mężczyzn w dziedzinie zatrudnienia i pracy.

Wsparcie Komisji Europejskiej dla wypełniania przez państwa członkowskie ich obowiązku walki ze zróżnicowaniem wynagrodzenia ze względu na płeć stanowi ważne zobowiązanie i priorytet, jak zapisano w Strategii Komisji Europejskiej na rzecz równości kobiet i mężczyzn (2010-2015).

Sprawozdaniu towarzyszy kompleksowy przegląd krajowego i unijnego orzecznictwa w zakresie równości płac, a także przegląd działań Komisji, mających na celu zwalczanie nierówności, oraz przykłady najlepszych krajowych praktyk.

Do podejmowanych przez Komisję działań w zakresie walki ze zróżnicowaniem wynagrodzenia ze względu na płeć należą: Inicjatywa „Równouprawnienie się opłaca”, coroczne Zalecenia dla poszczególnych krajów, w których państwom członkowskim poleca się zajmowanie się problemem równości wynagrodzeń, Europejskie Dni Równych Płac, wymiana najlepszych praktyk, a także finansowanie inicjatyw państw członkowskich poprzez fundusze strukturalne.

Przykłady dobrych praktyk w dziedzinie równości płac na poziomie krajowym:

  • Belgijski parlament przegłosował w 2012 r. ustawę zobowiązującą przedsiębiorstwa do przeprowadzania co dwa lata analiz porównawczych ich struktury wynagrodzeń. Belgia była również pierwszym państwem UE, które zorganizowało Dzień Równych Płac (w 2005 r.).
  • Francuska ustawa o równości wynagrodzeń z 2006 r. zobowiązuje przedsiębiorstwa do składania sprawozdań na temat płac i ich planów w zakresie likwidowania zróżnicowania wynagrodzeń ze względu na płeć. Co ważne, zgodnie z ustawą wymaga się od pracodawców sporządzania na piśmie rocznych sprawozdań dotyczących równości płci i przedkładania ich przedstawicielom pracowników.
  • Austriacka ustawa o równym traktowaniu zobowiązuje przedsiębiorstwa do sporządzania sprawozdań na temat równości wynagrodzeń. Zasady wprowadzane są stopniowo i obecnie obowiązują przedsiębiorstwa zatrudniające ponad 250, 500 i 1000 pracowników. Przedsiębiorstwa zatrudniające ponad 150 pracowników będą musiały sporządzać sprawozdania począwszy od 2014 r.

Dalsze przykłady dotyczące państw członkowskich znajdują się w naj nowszym sprawozdaniu.

Dodatkowe informacje

 

Załącznik: Liczby dotyczące zróżnicowania wynagrodzenia ze względu na płeć w państwach UE 

 

2007

2008

2009

2010

2011

Różnica 2011 - 2008

UE27

:

17,3

17,2

16,2

16,2 (w)

1,1

BE

10,1

10,2

10,1

10,2

10,2

0,0

BG

12,1

12,3

13,3

13,0

13,0

-0,7

CZ

23,6

26,2

25,9

21,6

21,0

5,2

DK

17,7

17,1

16,8

16,0

16,4

0,7

DE

22,8

22,8

22,6

22,3

22,2 (w)

0,6

EE

30,9

27,6

26,6

27,7

27,3

0,3

IE

17,3

12,6

12,6

13,9

:

 

EL

21,5

22,0

:

15,0

:

 

ES

18,1

16,1

16,7

16,2

16,2 (w)

-0,1

FR

17,3

16,9

15,2

15,6

14,8 (w)

2,2

HR

:

:

:

15,5

17,6 (w)

:

IT

5,1

4,9

5,5

5,3

5,8

-0,9

CY

22,0

19,5

17,8

16,8

16,4 (w)

3,1

LV

13,6

11,8

13,1

15,5

13,6

-1,8

LT

22,6

21,6

15,3

14,6

11,9

9,7

LU

10,2

9,7

9,2

8,7

8,7 (w)

1,0

HU

16,3

17,5

17,1

17,6

18,0

-0,5

MT

7,8

9,2

7,7

7,2

6,0

3,2

NL

19,3

18,9

18,5

17,8

17,9

1,0

AT

25,5

25,1

24,3

24,0

23,7

1,4

PL

14,9

11,4

8,0

4,5

4,5

6,9

PT

8,5

9,2

10,0

12,8

12,5

-3,3

RO

12,5

8,5

7,4

8,8

12,1

-3,6

SI

5,0

4,1

-0,9

0,9

2,3

1,8

SK

23,6

20,9

21,9

19,6

20,5

0,4

FI

20,2

20,5

20,8

20,3

18,2 (w)

2,3

SE

17,8

16,9

15,7

15,4

15,8

1,1

UK

20,8

21,4

20,6

19,5

20,1

1,3

Źródło: Eurostat, SES

*(w) = dane wstępne

 CTT